قصص طويلة

قصة لا زلت في الثلاثين (الجزء السابع)

جريت رقيه لبره الاوضـــــــه فضلت متنحه ومتردده ومش عارفه تعمل ايه ؟؟ لقت رجليها رايحه للاوضه اللى فيهــــــــا مدحت , مدحت بصلها حس انها متوتره وشكلها متغيـــــر

مدحت : فيه حاجه ؟

رقيه : حاجه , حاجه ايه !! لالا مفيش حــــــــاجه , خلصت ؟؟

مدحت : اه هروح الاوضه التانيه بقى

وقبل ما رقيه ترد عليه كان عمر جيه الاوضه دي و فضلت حاطه عنيها فى الارض وهو باصصلها علشان يفتكر شافها فين قبل كده

عكس رقيه اللى افتكرت اول ما شافت صورته واتضايقت اوي لما افتكرت كلامـــــــه ساعتها

رقيه : انا جايه وراك يا مدحت ,, ممكن توسع بعد اذنكــــ

عمر : لما تعرفيني انا شوفتكــــــ فين قبل كده

رقيه : انا انا

عمر : انتي انتي ايه بس ,,, ايه اللخمه دي انا اول مره اشوف بنت لخمه كده

رقيه : طب بعد اذنكــــ بقى

عمر : لا مش بعد اذنكــــــ بقى , طب انتى هنا ليه وكنتي في اوضتي بتعملى ايه

خدت رقيه نفس طويل وردت

رقيه : انا المهندسه رقيه , مهندسة الديكور وكنت بتفرج على  اوضتكــــــ علشان التصميمات مش اكتر

عمر : والصوره برضوا من التصميمات

رقيه : ابدا دي وقعت غصب عني فكنت بعدلهـــــــا

عمر : امممممممممممممم , ووووووقعت

رقيه : بعد اذنكـــ

عمر : ماشي بس عاوز اسألك على حاجه

رقيه : قولتلكـــ معرفكش

عمر : ههههههههههههههههههههههه وده اصلا مش سؤالي

رقيه : طب حضرتك عاوز ايه

عمر : من غير حضرتكــــ , انا عمر , عاوز اعرف هو ينفع اقعد فى البيت هنا وانتوا شغالين

رقيه : ينفع بس هتتعب كتير

عمر : المهم انه هينفع , يالا بقى روحي لمدحت ,,, او بمعنى اصح اهربي اهربي

مشيت رقيه من غير ما تبص وراها ناحيه الاوضه اللي فيهـــــــــا وهي ماشيه اتكعبلت من لخمتها وقعت النضاره بتاعتها , عمر مات من الضحك وهو كان بيضحك من خجلها انما هي
خدتها انها تريقـــــــه عليها وعيونها دمعت وبصتله بصه غريبه هي مش عارفه بصتها ازاي ودخلت الاوضه

من نظره رقيـــــــه , عمر حس انها اتضايقت منه ولاول مره في حياته يتضايق انه ضايق بنت زي ما لاول مره يقابل بنت زي رقيـــــــــــه

صحيـــــــت هاجر على صوت موبايلهــــــــا , مسكت الموبايل لقت نمره متعرفهـــــــاش
ردت وهي مش فايقــــــه

هاجر : الــــــــــو

احمد : الو ’ صباح الخير , انا صاحيتكـــــ

هاجر : مين معايا

احمد : انا احمد يا هاجر نسيتيني ؟

هاجر : اها احمد لالا منسيتش ولا حاجه انا بس لسا صاحيه , هي الساعه كام ؟

احمد : الساعه 10

هاجر : ياااااااااااااااااااااااه بدرى كده

وهاجر بتتكلم لقت كريم بيتصل , ما اهتمتش وكملت كلامهـــــــــــــــــــا

احمد : هو انا ممكن اشوفكــــــــ

هاجر : اممممممممممممم ممكن بس امتى ؟

احمد : لو تحبي دلوقت

هاجر : اممممممممممم طيب اديني ساعه كده افوق واكلمكــــــ تاني مش دي نمرتكــــ

احمد : اه اه

هاجر : خلاص استنى مني تليفـــــــــــون

قفلت هاجرمع احمد ,, لقت كريم بيتصل بيهـــــــــــا تاني قالت تخلص من الحكايه فاتصلت بيـــــه

هاجر : الو يا كريم

كريم : الو يا قلبــــــــــــــى فينك كده وحشتيني موت

هاجر : وحشتكــ اه باماره البنت اللي انت داير معاها اليومين دول

كريم : بنت , بنت مين والله مفيش بنات والله ما بحب غيرك

هاجر : بص يا كريم خلاص كل اللى بينا انتهى , باي

كريم : هـاجر

وقبل ما يكمل كلامه كانت قفلت الموبايل فى وشه وطبعا كريم حاول كتير يتصل بس هي طبعا ما عبرتهوش
بعتت لاحمد مسدج انها هتقابله بعد ســــــــاعه فى مطعم معروف فى مدينه نصر

واحمد رد عليهـــــــــــا بالموافقه

عمر فضل يراقب رقيه من بعيد وهي بتتفرج على الفيلا وبتوجه مدحت عجبه اوي طريقتها واسلوبهــــــــــا , بس اكتر حاجه حسسها ناحيتهـــــــــــا عطف لانه حس انه احرجها زياده
ورقيه كانت بتتجنب تبصله او حتى تلمحه بطرف عنيهــــــا

خلصت رقيه الشغل وسبقها مدحت على العربيه بالكاميرا وراحت لوالدة عمر علشان تستأذن

رقيه : احنا خلصنا الشغل يا فندم وهنمشي بقى , بعد اذنكـــــ , هبلغ حضرتك امتى هنبتدي وغالبا على الاسبوع اللى جاي

منال : اوك انا هسافر الاسبوع ده يوم الخميس وهبعتلكوا مفاتيح الفيلا بالكامل على المكتب

رقيه : ماشي يا فندم , بعد اذنكـــــــ

اتفجأت رقيه بعمر قدامها , وقفت مكانها ومتحركتش ووشها فى الارض
عمر فجأه قالها كلمه خرجت غصب عنه ومش عارف قالها ليه

عمر : هو انتي كده فعلا ؟؟

استغربت رقيه من السؤال وردت بتلقائيه

رقيه : كده ازاي ؟

عمر : اقصد يعني خجوله كده ليه , انتي المفروض مهندسه واكيد بتتعاملي مع الناس ومع رجاله و حاجات البنات التانيه دي

رقيه : حاجات تانيه

عمر : اه يعني ما انتي فاهمه انا اقصد ايه

فجأه رقيه لقت نفسها بتضرب عمر بالقلم على وشه بكل قوتها وجريت من قدامه من غير ما تبص وراها او تبص لرد فعله

عمر وقف فى مكانه ومش عارف لنفسه رد فعل
مش عارف هو زودها فعلا بس ده بالنسباله عادي كان متأكد ان الكلام اللي قاله هيلاقى وراه ضحكه وجر رجل , او حتى هتمشي وتسيبه او حتى هترد وتمشي لكن انها تتجرأ وتمد ايدها عليـــــــــــه حاجه مجتش على باله ابدا
سكت ولقى نفسه بتابعها لحد ما غابت عن عينه وطلع اوضتــــــــــــــــه كالعاده بس هو مش زي العاده , لان هو بالنسباله حاسس ان القلم ده اكتر من 14 ساعه اللي بينامهم علشان يفوق من سهره كل يوم.

في المطعم هاجر دخلت لاحمد اللي قاعد مستنيها , بص عليها شاف واحده احلى من الصوره بكتير , بصلها بانبهار كأنه اول مره يكلم واحده بنت حتى هي لاحظت ده

هاجر : ازيكــــ

احمد : انا انا , انا تمام وانتي

هاجر :ههههههههههههههههه انا كويسه

احمد : انتي حلوه اوي

هاجر : ميرسي

احمد : بتكلم بجد

هاجر : طيب ما انا عارفه

وفجأه رن موبايل هاجر بصت على الاسم لقيته عبير بعدت عن احمد وردت على الموبايل

عبير : ايه يا هاجر اللي انتي عملتيه مع كريم ده ,, ده بيكلمني وهو منهار

هاجر : منهار ولا مش منهار سيبك منه واقفلي دلوقت انا مش فاضيه

عبير : انتي مش فى البيت

هاجر : لا ومش هقولك فين

عبير : بايخه ,,, انتي بتلحقي يا بنتي

هاجر : اومال لخمه زيكــــــ ,, روحي طبطبي على كريم …. باي باي

وهاجر بتتكلم كان احمد بيبصلها اوي ونظره غريبه هي ذات نفسها استغربتلها هي عارفه انها حلوه بس هي حاسه بانبهار من ناحيه احمد ,,, راحت ناحيته وهي مبتسمه

احمد : كنتي بتكلمي مين

هاجر : دي واحده صحبتي متشغلش بالك ,,,,, مقولتليش بقى بتعمل ايه فى حياتكـــ

احمد : امممممم انا بشتغل في شركه بترول

هاجر : واووووووو انت مهندس بترول

احمد : اها

هاجر : مالكــ في حاجه

احمد : لا ابدا ,,, بس بصراحه بقى انا حاسس ان جمال الدنيا كله قاعد جمبي

هاجر : هههههههههههههههههههههههههههههه

احمد : مقولتليش بقى انتي ناويه على كلية ايه

هاجر : انا ناويه على اعلام

احمد : شاطره كمان ؟

هاجر : هههههههههههههههههههههههه بصراحه لا خاصة

احمد : بس هتبقى مذيعه زى القمر , الشغل هو اللي لايق عليكي

عدى اليوم بسرعه رقيه من المكتب للميكانيكي تجيب العربيه بتاعتها بعد تصليحها للبيت بعد

ما رجعت على الساعه 10 تلاقى مامتها نايمه , وهاجر نايمه ودخلت اوضتها وسابت لخيالها

يرسملها الصوره كامله لوش عمر لحظه ما ضربته وجريت لان اللحظه دي ما فرقتهاش طول

النهار بس كانت مهزوزه بدوشه يومها وكل تفكيرها ازاي هتقابله تاني بعد ما سألها هو ينفع

يبقى فى الفيلا او لا وهي اجابت ب اه ,,,, بس كل اللى ريحها انها متأكده انها مش غلطانه في

رد فعلها لانه زودها وحتى لو مازودهاش فده اقل رد على اللي عمله

_*هاجر رجعت مع احمد وهي مبسوطه وحست انه معجب بيها اوي وانبسطت لده اوي

وحست بثقه في نفسها زياده وان مفيش حد زيها واستسلمت للنوم لان احمد خلاها تصحى بدري

_*عمر لاول مره رامي يكلمه وميردش وقاعد فى الاوضه وحاطط ايده على خده وكل شويه

يضحك وبعديها يكشر بس بتترسم ف اخر التكشيره غصب عنه ابتسامه

فى بيت محمود , محمود قاعد متضايق , دخلت والدته عليه

سعاد : مالكـــ يا ابني

محمود : مفيش

سعاد : فيه حاجه فى الشغل ؟

محمود : ابدا ابدا يا ماما

سعاد : بتخبي على امك يا محمود

محمود : ابدا يا امي والله

سعاد : طب فيه ايه بقى

محمود : هاجر
ومكملش محمود الكلام

سعاد : هاجر تاني ؟؟

محمود : هو انا خلصت اولاني بس اوعدك يا امي انا هاخد موقف خلاص

سعاد : اما نشوف ,, تصبح على خير يا محمود

محمود : وانتي من اهله يا امي

فكر محمود كتير وبعد كده مسك الموبايل وطلب نمرة هاجر ,, رن الموبايل كتير وبعد كده ردت هاجر

هاجر : الو مين معايا ؟

محمود : انا محمود يا هاجر , اسف بجد لو صحيتك

هاجر : اوووف عاوز ايه يا محمود

محمود: ابدا كنت عاوز اقابلك ضروري اوي

هاجر : ضروري اه

محمود : بجد يا هاجر عاوز اقابلك , ممكن تقابليني بكره , ساعه واحده وخلاص

هاجر : اوك يا محمود نتقابل الساعه 5 في المطعم اللي عملت فيه رقيه اخر عيد ميلاد ليها

محمود : اها فاكره فاكره الساعه 5 بالدقيقه هكون موجود ,,,, اوعي تنسي يا هاجر

هاجر : اوك سلام يا محمود

محمود : باي
واول ما قفلت ياروح محمود ونام محمود وهو مبسوط لانه لاول مره هيقابل هاجر لوحدهم
اما هاجر فنامت

دخل علي البيت وهو فرحان على غير العاده ,,,, استغربت منى بس ابتسامتله فى الاخر

منى : يارب دايما ً

علي : فيه ايه ؟

منى : ابداً شايفاكــــ مبسوط اوي

علي : وانتي تكرهي اني اكون مبسوط

منى : لا ابداً يارب دايما يا حبيبي

علي : روحــــي روحي حضري العشا يا هاجر

منى : هاجر !!!!!!!!

انتظروا الجزء الثامن …..

مقالات ذات صلة

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

شاهد أيضاً
إغلاق
زر الذهاب إلى الأعلى